Güneşe Yakın – Akşam

Güneşe Yakın – Akşam

Bir akşam vakti düştü gözlerime

Bir bir yandı ışıkları şehrin

Cılız insan yüzleri kayboluyor sokak aralarında

Telaşlı adımlarla taşınıyor insanlık güvenli barınaklarına

 

Bir akşam vakti düştü düşlerime

Kırlarda meleyen kuzu sesleri yitiyor usulca

Çiçekler hüzün döküyor günün vedasına

Yalnız akşamsefası gülümsüyor yıldızına

 

Bir akşam vakti düştü gözlerime

Kızıl gerdanlığını taktı yine gökyüzü

Alevden tüller serildi yüreğime

Berkitilmiş umutlar yangın yerine düştü

 

Bir akşam vakti düştü sözlerime

Bir türkü yakıyor ağıtlarını gönlümün

Soğuk külleri savruluyor geçmişin gözlerime

Sönüyor bir bir ışıkları ömrümün

 

Bir akşam vakti düştü ömrüme

Rüzgâr kurutuyor soluğunu mevsimlerin

Hüzün sarısı günler dökülüyor ellerime

Taşa dokunan bir bıçak şimdi gözlerin

Kitaptan bir bölüm okumak için tıklayın.